تست لوسیفراز

-برای تعیین اینکه آیا یک پروتئین می تواند بیان ژن مورد نظر را فعال یا سرکوب کند ، از روش لوسیفراز استفاده می شود. بر خلاف سنجش های ChIP یا EMSA ، که فقط توانایی یک پروتئین را برای تعامل با یک منطقه از DNA ارزیابی می کند ، یک روش لوسیفراز قادر است یک ارتباط عملکردی بین حضور پروتئین و مقدار محصول ژنی تولید شده برقرار کند. این روش قادر به تعیین اینکه آیا پروتئین مستقیماً با DNA تعامل دارد ، نیست. پروتئین می تواند به طور غیر مستقیم با فعال یا سرکوب پروتئین یا مجموعه پروتئینی جداگانه ای که روی رونویسی تأثیر می گذارد ، روی رونویسی تأثیر بگذارد. لوسیفراز آنزیمی است که توسط ارگانیسم های مختلف در طبیعت ، معروف ترین کرم شب تاب ، برای بیولومینسانس استفاده می شود. محقق سازه ای تولید می کند که در آن ناحیه تنظیم کننده ژن هدف با توالی کد کننده DNA لوسیفراز ذوب می شود. یک ساختار جداگانه DNA پروتئین فرضی را برای تأثیرگذاری روی رونویسی رمزگذاری می کند. دانشمند یک سیستم کشت سلولی مانند سلول های HEK 293T را با هر دو ساختار ترنسفکشن میکند. اگر پروتئین قادر به تنظیم مجدد رونویسی ژن هدف باشد ، سلول ها لوسیفراز را بیان می کنند. اگر پروتئین رونویسی را تنظیم کند ، سلول ها لوسیفراز کمتر از حد طبیعی را بیان می کنند.