تشخیص COVID-19
قبل از انجام آزمایش، جمع آوری مناسب نمونه دستگاه تنفسی در زمان مناسب و از محل مناسب برای تشخیص سریع و دقیق مولکولی ویروس، ضرورتی حیاتی دارد. 5 الی 6 روز پس از شروع بیماری، میزان ویروس در مجاری تنفسی فوقانی و تحتانی بالاست و نمونه سوآپ نازوفارنکس و اوروفارنکس مناسب است. زمانی که نمونه گیری با تاخیر صورت می گیرد. بهترین نمونه از مجاری تنفسی تحتانی و از طریق لاوژابرونکوآلوئولار به دست می آید. قرار گرفتن سوآپ یا نمونه به مدت 30 دقیقه در 56 درجه سانتی گراد باعث تخریب RNA ویروس و نتایج منفی کاذب در real-time RT-PCR می شود. بعداز انجام آزمایش نیز مهمترین کار، تفسیر دقیق نتایج به کمک روش های مولکولی و سرولوژی در کنار یکدیگر است. تشخیص اسید های نوکلئیک ویروس با RT_PCR روشی استاندارد برای تعیین آلودگی به کرونا ویروس هاست، هرچند این روش از ویژگی بالا ولی حساسیت پایینی برخوردار است، طوری که منفی کاذب داشته و زمان بر است. نتایج منفی باعث این نتیجه گیری شد که استفاده ترکیبی از تصویربرداری با CT علائم بالینی و تست های آزمایشگاهی می توان به تشخیص ائلیه پنومونی ناشی از COVID-19 کمک کند. WHO برای تشخیص مولکولی، غربالگری نمونه با ژن(Envelope) کرونا و سپس تایید آن با ژن RdRp را توصیه می کند. در آمریکا دو پروتئین N1 و N2 ویروس بررسی می شوند. در روش ایمونواسی، آنتی بادی ضد پروتئین N که یک آنتی ژن ایمونودامیننت است برای تشخیص زودرس بیماری استفاده می شود.
- مهمان ها 4 سال قبل پاسخ داد
- شما باید برای ارسال دیدگاه وارد شوید
لطفا جهت ثبت نام ابتدا وارد شوید یا ثبت نام کنید.